روز اول که دیدمش بدجوری بهم خیره شده بود .
بعداً فهمیدم که چشماش چپه و داشته پیکان ۵۷ رینگ اسپرت دو متر اونور تر رو نگاه میکرده !
یه آه از ته دل کشید .
بعداً فهمیدم که آه نبوده و آسم داره .
بهش یواشکی یه لبخند زدم، ولی اون قیافه جدی مردونش رو عوض نکرد. این خودداریش واسم خیلی جذاب بود .
بعداْ فهمیدم که خودداری نبوده، بلکه تاحالا تو کف اون پیکان ۵۷ بوده و تازه متوجه من شده بود !!
آروم و با عشوه اومدم جلوش، دیدم تند تند داره بهم چشمک میزنه. کارش به نظرم با مزه اومد .
بعداً فهمیدم که تیک داره و پلک زدنش دست خودش نیست .
دو تا دستش رو خیلی مؤدب کرد تو هم و انداخت جلوی شلوارش .
بعداً فهمیدم از ادبش نبوده، بلکه این ندید پدید تا من رو دیده بود ....

اومد یه چیزی بگه ولی از بس هول شده بود، به تته پته افتاده بود .
بعداً فهمیدم این بشر خدادادی هول هست و لکنت زبون داره .
سرش رو از شرمش انداخت پایین و گفت س س س سلام .
بعداً فهمیدم از شدت شرمش نبوده و میخواسته من دندونهای زردش رو نبینم .
بعد از یک سری اسم و فامیل گفت بازی، ازم پرسید آخرین کتابی که خوندی اسمش چیه!؟ گفتم: اَ...اَ...یادم نیست. : چه جالب، نویسندش کیه!؟ از این تیکه بامزش خندم گرفت .
بعداً فهمیدم که تیکه نبوده و بیچاره چیزی به اسم IQ اصلاْ نداره .
بوی عطرش بدجوری مستم کرده بود .
بعداً فهمیدم بوی عطر نبوده، بلکه ...
بهم گفت بیا یه کم قدم بزنیم . این حرفش خیلی به نظرم رمانتیک بود .
بعداً فهمیدم شاش داشته و میخواسته به سمت توالت عمومی حرکت کنیم .
ازش پرسیدم دانشگاه میری؟ گفت آره، مدرسمون تو دانشگاهه!? از این شوخ طبعیش خیلی خوشم اومده بود.
بعداً فهمیدم که اصلاً هم شوخ طبع نیست و منظورش مدرسه افراد استثنایی توی دانشگاه شهید بهشتی بوده !
بهش گفتم داره دیرم میشه. گفت اگه میشه شمارت رو بده که بهت زنگ بزنم، من هم دادم و اون هم شماره رو زد تو مبایلش. ولی هیچوقت زنگ نزد !
بعداً فهمیدم کادوی تولد 30 سالگیش یه موبایل اسباب بازی بوده که همه جا با خودش میبردتش !